Do menu
Do spisu

STEWIA
Stevia rebaudiana (Bert.)

Wskazania lecznicze

Cukrzyca, ciśnienie krwi, nadwaga, drożdżyca ( Candidas abicans), choroby grzybicze, rozstrój żołądka… zewnętrznie: łuszczyca, wypryski, alergia, zmarszczki…

Opis

Skład :
Jako wysuszone liście lub proszek

Pozyskane z :
Liści

Stewia jest małym krzewem z rodziny astrowatych pochodzącym z Ameryki Południowej. W 1887 roku południowoamerykański naukowiec Antonio Bertoni opisał ją po raz pierwszy. Stewia wywodzi się z gór Amambai leżących na granicy Brazylii i Paragwaju. Jej głównymi składnikami są tzw. stewiozydy, które w czystej formie są trzysta razy słodsze od cukru. Indianie Guarani używali stewii już w czasach przedkolumbijskich do słodzenia potraw i herbat ziołowych m.in. zdrowej herbaty z lapacho. Nazywali stewię „ka’a-he’e“, co oznacza „słodkie zioło“, „liść miodowy“ lub dosłownie tłumacząc „słodkie szczęście“. Także w Japonii i Ameryce stosuje się tą roślinę od dłuższego czasu do naturalnego słodzenia środków spożywczych i napojów np. zielonej herbaty. Wiele badań w Japonii wykazało, że stewia nie daje żadnych skutków ubocznych. Zawiera liczne składniki odżywcze i żadnych kalorii. Ponieważ nie jest cukrem, nie szkodzi zębom ani nie wpływa na poziom cukru u diabetyków. Pozytywnie wpływają na tę chorobę takie substancje jak beyaran, dyterpeny, kauran, klerodan i labdan. Powodują one to, że nie rośnie poziom glukozy we krwi. 1g sproszkowanego ekstraktu, który składa się w 91 % ze stewiozydów odpowiada ok. 250g cukru. Dla pozyskania zielonego proszku stewii tylko liście są mielone; są one suszone i mogą być już stosowane bezpośrednio lub po przerobieniu na proszek. W tej formie stewia zawiera ok.10% stewiozydów i jest 15 razy słodsza niż cukier. Liście wykazują zawartość wielu naturalnym pierwiastków śladowych, t.j. żelazo, krzem, kobalt, mangan, wapń, magnez, selen, cyna, cynk; również wit.C, beta karoten, niacynę, thiaminę i ryboflawinę. Stewia jest obecna w kwaśnych produktach i gorących napojach, zachowuje swój smak i słodycz w czasie podgrzewania, nie powinna być gotowana, gdyż może to zmienić smak. Z liści można wyprodukować bezbarwny ekstrakt. W ten sposób stewia może zastąpić cukier i inne substancje słodzące w gumie do żucia, paście do zębów itp. Szczególnie dzieci ze swoimi „potrzebami” na słodkie smaki mogą delektować się nią bez skruchy. Roślinę tę można użyć, po zagotowaniu herbaty, na skórę, zamknięte oczy, co widocznie napina skórę. Sukcesywne stosowanie odnotowano nawet przy łuszczycy i egzemach. Na rynku dostępny jest ekstrakt ze stewii w formie tabletek i proszku. Jest 300 razy słodszy niż cukier i nie ma kalorii. Niech Państwo raz wypróbują !

Stosowanie: Dodaje się jedną łyżeczkę liści stewii do filiżanki, zalewa wrzącą wodą, po 30 sekundach herbata – stewia jest gotowa. Liście mogą zostać w filiżance lub zostać oddzielone przez sito.

Zażywanie

Jako dodatek do herbaty: według smaku

Wydrukować